Yazın orta yerinde, bir saattir acemi eğitiminde olan erler, komutanları istirahat izni verince, bir kısmı gölgelik yerlere dağılırken, bir kısmı da tuvaletlerin yolunu tutar. Tuvaletlerin girişinde erleri nöbetçi çavuş karşılar ve üst baş araması yaparak, cebinde taş olmayanların tuvalet binasına girmesine izin verirken, taş olanların da taşlarını bıraktıktan sonra girmesine izin verir.

Uzun yıllar önce, acemi er eğitim birliğinde yaşanan benzeri durumların nedeni, özellikle kırsal yörelerden askere gelen gençlerin, tuvaletlerini yaptıktan sonra, temizliklerini taş ile yapma alışkanlığından kaynaklanmaktadır. Temizlikte kullanılan taş ta tuvaletin deliğine atılınca, tuvaletler tıkanıp, kullanılamaz hale geliyor. Tuvalete gelen acemi erlerin, girişten önce üst baş aramasının yapılmış olması da bu nedenledir.

Su eksikliğinin yaşandığı özellikle kırsal kesimlerde, insanların su ihtiyaçlarını metrelerce uzaktaki kuyulardan karşıladığı ve en doğal ihtiyaç olan tuvalet ihtiyaçlarının, evlerde tuvalet olmadığından, arazideki kuytu köşelerde karşılandığı yıllarda, temizlik için ya taş kullanılır ya da bulunabilirse ağaç yaprakları kullanılırdı.

Beş bin yıl önce, Sümer kültürü ile insanların yaşamına giren tuvalet kültürüne rağmen, geçmiş çağlarda tuvalet temizliğinde, antik Yunanlılar seramik, Amerikalı sömürgeciler mısır koçanları kullanmıştır. Günümüzde tuvalet kültüründe, doğu ülkelerinde suyun, batı ülkelerinde tuvalet kağıdının yaygın olarak kullanılıyor olması dahi, tuvaletlerde hijyen kültürünün günlük yaşamımıza tamamen yerleşmiş olduğu anlamında değildir.

Çünkü 1.43 milyarlık nüfusuyla, dünyanın en kalabalık ülkesi olan Hindistan’da, hala Avrupa ülkelerinin toplam nüfusuna denk gelecek sayıdaki, yaklaşık 600 milyona yakın insan, tuvaletini açık arazide yapıyor. Hintlilere ek olarak, uzak doğunun diğer ülkeleri ile Afrika ve Güney Amerika halklarından, araziyi tuvalet olarak kullananlar birlikte değerlendirdiğinde, dünyadaki her beş kişiden birinin, tuvalet ihtiyacı için,........

© Tigris Haber