Bir zamanlar acının coğrafyası vardı. Savaşlar, yıkımlar ve kayıplar belirli sınırlar içinde yaşanır; uzakta olan gerçekten uzakta kalırdı. Bugün ise bu mesafe büyük ölçüde ortadan kalkmış durumda. Artık dünyanın herhangi bir köşesinde yaşanan bir trajedi, anlık olarak yaşamımızın tam merkezinde. Görüyoruz, duyuyoruz, tekrar tekrar tanıklık ediyoruz. Peki gerçekten uzakta olan bu acıya ne kadar yakınız?

İnsan beyni, tehditleri ayırt etme konusunda her zaman kusursuz işlemez. Evrimsel olarak gelişmiş savunma sistemimiz, maruz kaldığı uyarının fiziksel olarak yakında mı yoksa uzakta mı olduğunu her durumda sağlıklı biçimde ayrıştıramaz. Özellikle görsel ve duygusal yoğunluğu yüksek içeriklerle karşılaşıldığında, beyin bu deneyimi yalnızca “bilgi” olarak değil, sanki kişinin kendisine yönelmiş bir tehditmiş gibi işlemleyebilir. Bu durum, literatürde dolaylı........

© Tigris Haber