“Yaş otuz beş! Yolun yarısı eder.Dante gibi ortasındayız ömrün…”

Bu dizelerde yalnızca kendi yaşını değil, insanın zaman karşısındaki çaresizliğini anlatıyordu belki.

Ama “Otuz Beş Yaş”a uzanan hikâyenin başlangıcı çok daha gerideydi.

Diyarbakır’ın Camiikebir Mahallesi’nde, eski bir aile konağında büyüyen sessiz bir çocuktu…

1910 yılında Diyarbakır’da dünyaya geldi.

Çocukluğu bugün kendi adıyla anılan tarihî konakta geçti.

Evin içinde neşeli ve şakacı; dışarıda sessiz, çekingen ve içine kapanıktı.

Narin yapılıydı, sık sık hastalanırdı.

Belki de........

© Tigris Haber