Gökbörü’ydü oğlanın adı,

Sapsarıydı dalgalı kıvırcık saçları,

Şimşekler çakar dururdu,

Çatılmış kaş altında yatan gözleri,

Öfkeye tutulunca tek elle söker atardı,

Üst-baş-üzerlik her şeyi,

Annesi, ne olacak bu çocuğun hali!

Der, dökerdi gözyaşlarını,

Gün geldi, ecel bölükleri çattı,

Aldı gitti yoldaşların aksaçlılarını,

Kara düşünceler kara geceden çıktılar,

Sardılar hep bütün Turanı,

El verdiler, dil verdiler, fikirleştiler,

Gökbörü’yü yurda bey ettiler.

Başlasın yürüyüşümüz, hiç........

© tarihistan.org