Ετέθη δειλά – δειλά. Με μια επιφύλαξη και αυτή συγκρατημένη. Με έναν εσωτερικό δισταγμό και αυτόν σκηνοθετημένο. Από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό, που ως κύριος ενδιαφερόμενος δεν θα μπορούσε ποτέ να αποφύγει τη συνάντηση με τη γραμμή του 25% του εκλογικού νόμου.

Τι θα συμβεί αν το κυβερνών κόμμα δεν υπερβεί αυτό το όριο, που μέσα στην τρέχουσα συμβατική πολιτική κατάσταση σταθερά θα επανέρχεται προς τις εκλογές, περίπου ως όριο ζωής και θανάτου για το πρώτο κόμμα; Αυτή η στιγμιαία αναφορά γίνεται όχι ως πιθανό ενδεχόμενο, αλλά ως κατασκευασμένη αφορμή για την απόκρουσή του. Εγκλωβισμένο φανερά στη βεβαιότητα της αυτοδυναμίας το κυβερνών κόμμα, δεν μπορεί παρά επιμελημένα να κρύβει τις ανησυχίες του.

Το σημερινό πολιτικό περιβάλλον επιτρέπει στα κυβερνητικά στελέχη να κρατούν ανοιχτές τις πύλες της φαντασίας προς την αυτοδυναμία. Με τη συνδρομή των δημοσκοπικών ενδείξεων που κουραστικά επαναλαμβάνουν τον εαυτό τους, με τον........

© Ta Nea