Τούτες τις μέρες της φωτιάς δεν βρίσκεις εύκολα τον ίσκιο της παρηγοριάς να ξανασάνεις. «Μας κύκλωσε καταστροφή» τραγουδούσε ο Λάκης Χαλκιάς στο αφιέρωμα για την αποδημία του, κι ήταν σαν μπάντα ηχητική, στις εικόνες της μεγάλης πυρκαγιάς.

Κάθε καλοκαίρι κοκκινίζει ο ουρανός, μαυρίζει η ψυχή. Θυμήθηκα μικρός που τη φωτιά μόνο στο τζάκι την είχα δει, και στον Αϊ- Γιάννη που ανάβαμε φωτιές τη νύχτα σε σταυροδρόμια και πλατείες να τις πηδάνε παίρνοντας φόρα με μεγάλες δρασκελιές οι κοπέλες και τα μεγάλα αγόρια στο νησί.

Πρωτάκουσα τη λέξη πυρκαγιά απ’ το ραδιόφωνο. «Πρώτο Πρόγραμμα. Η ραδιοφωνική βιβλιοθήκη. “Τα ψάθινα καπέλα”. Της Μαργαρίτας Λυμπεράκη. Διαβάζει…». Αλήθεια, ποιος, ποια διάβαζε τότε; Αδύνατον να........

© Ta Nea