Οι συγκρούσεις τελειώνουν, όπως διδάσκει η ιστορία, είτε με συντριπτική ήττα της μιας μαχόμενης πλευράς είτε με συμβιβασμό όταν οι αντιμαχόμενες πλευρές αποφασίσουν ότι η παράταση της σύγκρουσης δεν τους συμφέρει. Σήμερα αυτή η παράδοση έχει ανατραπεί και στις δύο συγκρούσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη, στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή.

Παρότι διαφορετικές υπάρχει ένας κοινός παρονομαστής: καμία εξωτερική δύναμη δεν επιθυμεί να επιβάλει λύση υπέρ μιας πλευράς με χρήση δύναμης ικανής να κατατροπώσει την άλλη όπως είχε συμβεί με τη σύμπηξη μετώπου κατά της ναζιστικής Γερμανίας. Και στις δύο περιπτώσεις μόνο δύο δυνάμεις θα μπορούσαν να το κάνουν αυτό, οι ΗΠΑ και η Κίνα αλλά είναι προφανές πως δεν το επιθυμούν.

Οι λόγοι της απροθυμίας τους διαφέρουν αλλά συγκλίνουν στο ότι δεν επιθυμούν να έρθουν σε ευθεία σύγκρουση η μία με την άλλη διότι αυτό θα σήμαινε έναρξη........

© Ta Nea