AKP’nin, yani artık “Adalet ve Kılıçdaroğlu Partisi”nin yaptığı en büyük kötülük ya da onlardan biri de şu: İnsanların umut etme hakkına, umut özgürlüğüne saldırdılar!

Cumhuriyetin de demokrasinin de (elbette devrimlerin de) bütün vaatlerinin özü “umut”tur. “Bir şeylerin değişebileceğine, düzelebileceğine dair umut!”

Anayasalar ve kanunlar bu “umut”u elbette “korku”yla da kuşatır ama yine de genel eğitim, sağlık, örgütlenme, protesto ve benzeri ne hak varsa, tabii ki “seçme-seçilme” de, esasında “umut”a dair. Kağıt üstünde kalanlar bile!

İktidarın ve oyuncağı KK’nın saldırdığı bu hak ve özgürlük. Sadece CHP’ye ya da KK dışındaki CHP’ye oy vermekte kararlı olanlar açısından değil. Bizzat AKP’li seçmenin, en azından onların hayatın çeşitli sillelerini yiyenleri açısından da doğal hakları olan “umut.”

Nedir “umut”un terkibi: Adalet, eşitlik, daha iyi bir gelecek, haklar, özgürlükler. “Daha iyi bir gelecek” hepsini toplar zaten. Ülke için, kendin için, ailen için, çocukların için daha iyi bir gelecek!

“Korku” hem devletin hem iktidarların, rejimin, sık sık da halkın endişeleri olarak toplumsal hayatı kuşatırken, “umut” gülümsemezse geriye despotluk, otoriterlik, dikta hatta faşizanlık, faşizm kalır.

John Rawls seri adalet teorilerinde “Makul Umut” olarak kavramlaştırıp........

© T24