Klasik müzik kültürü, hatta spesifik olarak opera kültürü olmayan çoğu insana garip gelir opera. Bu insanlar neden herkes gibi şarkı söylemek dururken o acayip sesleri çıkarıyorlar? Sahi, nasıl çıkarıyorlar o sesleri?

Bu ses tipini yadırgamamız normal; çünkü biz farklı bir dönemin ve kültürün içinde yaşıyoruz.

Konunun estetik tercihlerin yanı sıra, müzik yapılan ortamın büyüklüğüyle ve insan sesine eşlik eden çalgıların sayısıyla ilgisi var.

Geçmişimize baktığımızda ağırlıklı olarak ut, tambur, bağlama, kaval gibi nispeten kısık sesli çalgılarımız olduğunu ve şarkılarımıza bu çalgıların eşlik ettiğini görüyoruz. Bunlar Batı’nın “oda müziği” dediği formatta; kapalı alanda, küçük dinleyici kitleleri önünde yapılan dinletilerin çalgılarıdır. Tarihsel süreçte bu ortamlarda bir veya birkaç insan sesine bir veya birkaç kişilik çalgı grupları eşlik etmiştir hep. Dolayısıyla geleneksel Türk müziğinde bir solistin sesinin çok yüksek çıkması hiçbir zaman gerekmemiştir.

Kırsal kesimin düğünlerinde, bayramlarında çalınan davul, zurna, tulum, sipsi gibi gür sesli çalgılarımız da vardır, ancak bunlar genellikle enstrümantal müzikte kullanılmıştır. İnsan sesi bunlarla yarışmaya........

© T24