Devleti yönetenlerin ve devlet organlarının en önemli görevlerinden birisi vatandaşlarının temel gereksinimlerini sağlamaktır. Türkiye’de bu temel gereksinimler yeterince sağlanıyor mu? Önce, temel gereksinimler nelerdir?

Bu yazıda bu soruya kısaca yanıt veriyorum. Ancak hemen belirteyim; temel gereksinimlerden birisi vatandaşların güvenliğini sağlamaktır. Buna kısaca insan güvenliği diyelim. Yönetim ve örneğin mahkemeler insanlarımızın güvenliğini sağlıyor mu?

Giderek yaygınlaşan bir kanı, tüm anket sonuçlarına yansıyor; yönetim ve adalet sistemi insan güvenliğini yeterince sağlayamıyor, hatta bunların bazı kararları insan güvenliğini düşürüyor. Anketlere yansıyan bu sonuçların temelinde neler var?

Yazıda bu soruya yanıt vermek için insan güvenliği kavramını Birleşmiş Milletler çalışmalarına dayanarak açıklıyorum. Bazı mahkeme kararları ile insan güvenliği ilişkisini de ele alıyorum.

Bu incelemeden şu sonuca varıyorum; Türkiye’yi yönetenlerin bizzat aldığı ve mahkemeler yoluyla aldırdığı düşünülen bazı kararlar insan güvenliğini daraltıyor. Halbuki başta da söylediğim gibi, yönetimlerin ve adalet sisteminin görevi insan güvenliğini arttırmaktır.

Temel insan gereksinimleri ve güvenlik

İnsan yaşamının sürdürülebilmesi, temel insan gereksinimlerinin sağlanmasına bağlıdır. Temel gereksinimleri hiyerarşik katmanlarla veya halkalar şeklinde ifade edebiliriz.

Birinci halkada doyunma (veya beslenme), barınma ve giyinme gibi fizyolojik unsurlar vardır. Beslenme içinde su, gıda, temiz hava yer alır. Barınma içinde elektrik dahil altyapısı olan konut vardır. Giyinme içinde mevsime göre farklılık gösterebilen giysiler bulunur.

Bu konuda ilk öncü çalışmaları 1940’larda yapan Maslow ‘a göre ikinci halkada güvenlik bulunuyor. Bu unsur, birçok bakımdan yaşamı doğrudan etkilediği için giderek önem kazanıyor ve birçok kez birinci halka içinde ifade ediliyor.

Güvenlik geçmişte dışarıdan yapılan silahlı veya askeri saldırılara karşı ülkeyi ve insanlarını korumak olarak düşünüldü. Ancak bu yaklaşım oldukça dar kapsamlı bulundu ve giderek birçok başka unsurları da içerdi.

İnsan güvenliği konusunda ilk tartışmanın 1976 yılında bir Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) konferansında yapıldığını görüyoruz. Bu konferans, “İstihdam, Gelir Dağılımı, Sosyal İlerleme ve Uluslararası İş Bölümü” başlığını taşıyor. Gıda güvenliği ve istihdam güvenliği gibi birçok farklı konu bu konferansta tartışılıyor.

İnsan güvenliği konusunda ilk kapsamlı çalışmaları 1990’larda Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı (UNDP) yapıyor ve........

© T24