Επέστη, λοιπόν ο χρόνος…

Ήρθε το πλήρωμα του, αυτό το (με το συμπάθιο καθόσον διάγουμε τη μεταπασχαλινή εβδομάδα της Δικαινησίμου) κολασμένο 24ωρο στο οποίο θα διαχωρισθούν οι αμνοί από τα ερίφια!

Δεν ξέρω πόσα από τα αρνιά της ευρωπαϊκής πανίδας υπέκυψαν στην ευλογιά ή σουβλίστηκαν την Κυριακή, αλλά προφανώς έμειναν τα χρειαζούμενα για να γίνει η δουλειά και να προκύψουν τα ζευγάρια των play-ins και εν συνεχεία των playoffs της Ευρωλίγκας, καθ’ οδόν προς το Telekom Center Athens.

Η τιμιότητα της γυναίκας του Καίσαρα!

Βεβαίως, ως είθισται, η διοργανώτρια αρχή δεν βάζει μυαλό και σε κάθε περίπτωση δεν υιοθετεί την αποφθεγματική δράση πως “Η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια, πρέπει να το δείχνει κιόλας“.

Κανονικά, όπως συμβαίνει σε όλες τις λίγκες σε ανάλογες περιπτώσεις, όλοι οι αγώνες (δέκα τον αριθμόν) άπρεπε να διεξαχθούν την ίδια ημέρα και με την ίδια ώρα έναρξης, ώστε κανείς… κερατάς να μη βρει πάτημα και να γεννήσει θεωρίες συνωμοσίας, να ανακαλύψει συμπαιγνίες και να κάνει την τρίχα… τριχιά!

Ας είναι όμως: ζούμε τόσα χρόνια με αυτό, θα επιζήσουμε και τώρα…

Η μαλλιασμένη γλώσσα του Μεσίνα

Την Παρασκευή το βράδυ λοιπόν, θα οριστικοποιηθούν το κάδρο με τις έξι ομάδες που προκρίνονται απ’ ευθείας στα playoffs και εκείνο με τις τέσσερις οι οποίες θα έχουν μια δεύτερη ευκαιρία μέσω των play-ins, για την αναγκαιότητα των οποίων, παρεμπιπτόντως, είχε μαλλιάσει η γλώσσα του Ετόρε Μεσίνα εδώ και χρόνια…

Έλεγε ο πρώην προπονητής της Αρμάνι Μιλάνο (προτού καν καθιερωθούν τα play-ins στο ΝΒΑ) ότι δεν είναι δυνατόν εκεί να προκρίνονται στα playoffs οι 16 από τις 30 ομάδες και στην Ευρωλίγκα να περνούν οι οκτώ από τις 18 που συμμετείχαν τότε.

Εισακούσθηκαν ο Μεσίνα και όσοι συμφωνούσαν μαζί του, συνειδητοποίησε το διευθυντήριο της Ευρωλίγκας ότι όντως το σύστημα ήταν άδικο και να πώς μπήκαν στη ζωή μας τα play-ins.

Ο Ιτούδης, η ευχή και η προσευχή

Δεν ξέρω εάν και κατά πόσον στο μέλλον εισακουσθεί και η άποψη της οποίας είναι διαπρύσιος κήρυκας ο Δημήτρης Ιτούδης και αφορά την κατάργηση του Final 4 και την εφαρμογή του συστήματος σειράς πέντε ή ακόμη και επτά τελικών, όπως είχε συμβεί κατά τη σεζόν του σχίσματος (2000-2001), όταν η Κίντερ Μπολόνια υπέταξε με 3-2 την Ταουγκρές.

Εγώ πάλι δεν συμφωνώ με αυτή την ιδέα, γουστάρω πολύ τα Final 4 που τα έχω ζήσει από τα μπετά τους και ο Θεός με αξίωσε να τα έχω παρακολουθήσει όλα, εκτός από εκείνο του 2023, όταν είχα μπλέξει με (εκλογικά) αλλότρια…

Παρεμπιπτόντως κι επειδή........

© SPORT 24