Eskiden “menafi-i devlet” yani “devlet yararı” ile “amme menfaati” veya “menafi-i umumiye” yani “halkın yararı” diye iki ayrı deyim vardı. Bugün genellikle “kamu yararı” diye tek bir deyim kullanılıyor. Kamu, amme kelimesinin eşanlamlısıdır. Kafa karıştıran husus, “kamu” sözcüğünün, bazen “devlet” bazen “halk” anlamına gelmesidir. Halbuki devlet ile halk aynı şey değildir. Çıkarları da çatışabilir. Her ne kadar devletin asli görevi, halkın yararını gözetmek de olsa, bazı hallerde “devlet” denen “kurum” kendi kurumsal çıkarını kollarken halkın yararını gözetmeyebilir. İşin daha kötüsü, seçimle veya darbeyle devlete hâkim olan “gerçek kişilerin” kamu yararı kamuflajı altında, bireysel ve yandaş zümre menfaatini kollamasıdır. Toplum indinde böylesi bir kanaat yaygınlaşırsa, millet ile devlet arasında “güven” bunalımı çıkar. Yasa dışı iş yapmayı huy edinenler, halkın çıkarlarını gerçekten korumak için yürürlüğe konan yasaklara uymamakta kendini haklı görmeye başlar. Ahlak felsefesi profesörü ve iktisat biliminin öncüsü Adam Smith’ten bu yana geçen 230........

© Sözcü