Bu satırları yağmura teslim olmuş bir 23 Nisan Ankara sabahında yazıyorum. Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı. Bu günü yıllardır sosyal platformların her köşesinde kutladık, paylaştık. Evet, çok anlamlı… Ama bu sene benim için farklı bir hissiyatı oldu.

Nutuk’u uzun seneler sonra tekrar bitirdim.

Storytel uygulamasında, Nur Subaşı’nın zihinleri titreten sesiyle yaklaşık 20 saat dinledim.

Bu dinleyiş; oklavayı bacak arasına, tencereyi kafasına, ışın kılıcını eline alıp televizyon karşısında savaş dizileriyle ülkeyi kurtaran bir coşkunun içinde değil… Zihnin daha sessiz, daha derin bir yerinde........

© Sonsöz