Sevgili dostlar, Dikkat ettiniz mi bilmiyorum ama modern insanın en sık kurduğu cümlelerden biri şu: “Hiçbir şeye yetişemiyorum.”

Oysa tarihin hiçbir döneminde bu kadar imkâna sahip olmadık. Bir zamanlar günler süren haberleşme bugün saniyeler içinde gerçekleşiyor. Dünyanın öbür ucundaki bir insanla görüntülü konuşabiliyor, istediğimiz bilgiye birkaç saniyede ulaşabiliyor, alışverişimizi evimizden çıkmadan yapabiliyoruz. Teknoloji bize zaman kazandırmak için geliştirildi ama nedense zamanımız hiç olmadığı kadar azalmış gibi hissediyoruz.

Çünkü mesele zaman değil. Mesele, dikkatimizi ve huzurumuzu kaybetmiş olmamız. Eskiden insanlar daha yavaş yaşıyordu. Belki daha az şeye sahiptiler ama sahip oldukları şeylerin farkındaydılar. Bir komşu sohbeti saatler sürebiliyordu. Bir akşam çayı gerçekten içiliyordu. Bir yolculuk sadece bir yerden bir yere gitmek değil, yolun kendisini yaşamak anlamına geliyordu.

Bugün ise her şey hızlandı.

Yemek yerken telefonumuza bakıyoruz. Birisiyle konuşurken başka bir mesajı cevaplıyoruz. Çocuklarımız oyun oynarken bile aklımız başka yerde oluyor. Sürekli bir sonraki ana hazırlanıyor, içinde bulunduğumuz anı kaçırıyoruz.

Belki de çağımızın en büyük yorgunluğu bedensel değil, zihinsel bir yorgunluktur. Çünkü bedenimiz bulunduğu yerde ama zihnimiz sürekli başka yerlerde........

© Sonsöz