Cemre TDK sözlüğüne göre “Şubat ayında birer hafta arayla havada, suda ve toprakta oluştuğu sanılan sıcaklık yükselişi.” Anlamına geliyor.

Diğital takvime geçince binlerce yıldır bu topraklarda nabzı atan kadim bir dostu, halk takvimini unuttuk. İşte tam da bu günlerde, o unutulmaya yüz tutmuş takvimin en zarif habercisi kapımızı çalıyor. Havaya, suya ve toprağa düşen o gizemli kor; yani “Cemre” Halk takvimi, modern çağın mekanik saatlerinden ve dijital takvimlerinden çok daha fazlasıdır; o, insanın doğayla kurduğu binlerce yıllık “yaşam ortaklığının” yazısız anayasasıdır.

Kelime anlamı olarak “kor halindeki ateş” demek olan cemre, sadece meteorolojik bir olay değil, o kışın kasvetli ve soğuk görünümünün ardından başını uzatan umudun adıdır. İlk cemre havaya düştüğünde, en başta psikolojik olarak soğuğa karşı ısınma başlar. Ardından, kış uykusuna yatmış ruhumuz gerine gerine uyanır.

Eskilere göre doğa, yaşayan bir organizmaydı. Onlara göre cemre, gökyüzünden yeryüzüne inen ilahi bir güçtü. Önce nefes aldığımız hava, sonra hayatın kaynağı olan su ısınır ve en sonunda sadık yârimiz toprak uyanırdı. Bunu eskiler iyi........

© Sonsöz