Son yıllarda kamuoyunda giderek daha fazla hissedilen, öğretmenlik mesleğini değersizleştirmeye yönelik uygulamalar hız kesmeden devam ediyor.

Özellikle etüt merkezleri ve özel kolejlerde öğretmenlere reva görülen çalışma koşulları, her fırsatta dile getirilen “saygın meslek” söylemiyle taban tabana zıt bir tablo ortaya koyuyor. Kâğıt üzerinde kutsanan, sözle yüceltilen öğretmenlik; uygulamada giderek daha fazla yıpratılan, görmezden gelinen bir meslek hâline geliyor.

Sormak gerekiyor: Öğretmene oturmasın diye sandalye verilmemesi reva mıdır?

Öğretmenler odasında suyun dahi esirgenmesi kabul edilebilir mi?

“Bu tahta kalemlerini sen bitirdin hocam” gibi küçük ama onur kırıcı suçlamalar normalleştirilebilir mi?

Gün içinde 12 saate varan ders yüküne rağmen, 40 dakikalık aralarda dahi “boş durmayalım hocam” uyarılarıyla karşılaşan öğretmenlerden söz ediyoruz. Dinlenmesi, düşünmesi, kendini yenilemesi gereken eğitimciler; adım adım makineleşmiş bir sistemin dişlisi hâline getirilmeye........

© Sonsöz