Çakır Abim Gönlü Zengin Bir Öğretmendi;

Bazı insanlar vardır; yaşarken çok büyük laflar etmezler, gösteriş yapmazlar, “ben şöyle iyiyim, böyle yardımseverim” diye dolaşmazlar. Ama geride bıraktıkları iz, yıllar geçse de silinmez. İşte Çakır abim de öyle insanlardan biriydi.

Kendisinden başkasına zararı olmayan, çevresindeki insanların değer verdiği nadide insanlardan biriydi. En azından bana göre öyleydi. Hayatındaki en büyük kötülüğü ise hep kendisine yaptı. O da ne yazık ki günde iki paketi geçen sigara alışkanlığıydı. Üstelik şeker hastası olması da bunu daha ağır hale getiriyordu. Buna rağmen hayata tutunmaya çalışan, insanlara faydalı olmaktan vazgeçmeyen bir insandı. 66 yaşındaki Çakır abim emekli bir sınıf öğretmeniydi. Yurdun birçok ilinde, birçok köyünde görev yaptı. Öğretmenliği sadece maaş karşılığı yapılan bir meslek olarak görmedi hiçbir zaman. Onun için öğretmenlik, bir çocuğun hayatına dokunabilmekti.

Öğrencilerinin arasında durumu olmayanları görünce sessizce yardım ederdi. Kimi zaman bir önlük alırdı, kimi zaman........

© Sonsöz