Sokakta yürürken artık herkes biraz daha gergin. Bunu hissediyorum. Otobüste, okul önünde, sosyal medyada… İnsanların sabrı sanki milim milim azalmış. Ama en çok dikkatimi çeken şu: Bu öfke artık sadece yetişkinlerde değil. Çocuklarda da var.

Eskiden “çocuk işte” deyip geçerdik. Şimdi bakıyorum, küçücük yaşta bir çocuk bile sinirini kontrol edemiyor. Bir bakış, bir söz, bir tartışma… Bir anda büyüyor olay. Bu kadar kısa sürede bu hale nasıl geldik diye düşünüyorum.

Bence mesele tek bir şey değil. Herkes bir yerinden tutuyor ama kimse bütünü konuşmuyor.

Bir kere bu çocuklar bizim yaşadığımız gibi bir hayat görmedi. Mahalle yok. Sokak yok. Arkadaşlık bile ekranın içinde. Kavga etseler bile........

© Sonsöz