İnsanların bizi olduğu gibi sevdiğine inanmak istiyoruz. Dostlukların, ilişkilerin, hatta aile bağlarının bunun üzerine kurulduğunu düşünüyoruz. Ama hayat ilerledikçe insan başka bir gerçekle karşılaşıyor. Çoğu zaman insanlar seni değil, senin onlar için ifade ettiğin şeyi seviyor.

Sakin biriysen sakin kalmanı istiyorlar. Hep anlayış gösterdiysen yine anlayış bekliyorlar. Sesini çıkarmadıysan bundan sonra da çıkarmamanı istiyorlar. Çünkü insanlar bir süre sonra seni tanımaktan çok, seninle ilgili bir fikir oluşturmaya başlıyor. Sonra da o fikre alışıyorlar.

Sorun da burada başlıyor.

Bir gün kendi fikrini söylüyorsun. Bir şeye itiraz ediyorsun. Canının yandığını dile getiriyorsun ya da artık istemediğin bir şeye "hayır" diyorsun. Bir bakıyorsun........

© Sonsöz