Eskiden cüzdan taşırdık.

Şimdi borç taşıyoruz.

Bir zamanlar kredi kartı “acil durum kurtarıcısıydı.” Ay sonunu getiremeyince başvurulan, sonra kapatılan bir araç… Şimdi ise bizzat ayın kendisi kredi kartıyla dönüyor.

Market kartla.
Fatura kartla.
Akaryakıt kartla.
Hatta bazı evlerde kira bile kartla ödeniyor artık.

Yani kart, harcama aracı olmaktan çıktı; yaşam aracı oldu.

Bankalar limit artırıyor, vatandaş nefes aldığını sanıyor. Oysa artan limit, refahın değil sıkışmışlığın göstergesi. Çünkü kimse keyfinden borçlanmıyor; mecburiyet borçlandırıyor.

En çarpıcı cümle şu........

© Sonsöz