Ben şunu son zamanlarda kendimde de fark etmeye başladım, bazı insanlar gerçekten eleştirmek için eleştiriyor. Yani ortada düzeltilecek bir şey olsun ya da olmasın fark etmiyor, bir şey söyleme ihtiyacı var sadece. Eskiden böyle durumlarda çok takılırdım, acaba haklı mı diye düşünür, kendimi gereksiz yere yıpratırdım. Ama artık biraz daha net görüyorum.

Çünkü şunu anladım, birini sürekli eleştirme ihtiyacı duymak da çok sağlam bir yerden gelmiyor. Hatta çoğu zaman bu da bir özgüven eksikliği.

Ben kendimden biliyorum, insan kendinden emin olduğunda her şeye laf söylemek istemiyor. Her şeyi düzeltmeye çalışmıyor. Ama içten içe bir eksiklik hissi varsa, bu bazen dışarıya eleştiri olarak çıkıyor. Karşı tarafı küçülttükçe kendini biraz daha iyi hissetmek gibi.

Ve en ilginci şu, eleştirmeyi bu kadar rahat yapan........

© Sonsöz