Hayatın içinden geçerken çoğu zaman fark etmeyiz…

Yanımızdan geçen insanların, aslında içimizde ne kadar derin izler bırakabileceğini.

Bazıları vardır; kalabalıkların içinde kaybolur gider.

Bazıları ise sessizce gelir, kimseyi rahatsız etmeden yaşar… ama gittiğinde koca bir boşluk

Bahar Taşkın işte o insanlardan biriydi.

Onu anlatmak, aslında bir insanı değil; bir yaşam biçimini anlatmaktır.

Çünkü o, hayatı sadece yaşayan değil, güzelleştirenlerdendi.

Doğayı severdi. Ama bu sevgi, sadece yürüyüşlere katılmak değildi onun için.

Bir kır çiçeğini başına taç yapacak kadar içselleştirmekti doğayı…

Bir ağacın gölgesinde sadece dinlenmek değil, onunla konuşabilmekti belki de.

Ama asıl mesele doğa değildi.

Asıl mesele, insanı sevebilmekti.

Bugün dönüp baktığımızda, hayatın en değerli anlarının büyük olaylar değil; küçük

dokunuşlar olduğunu görüyoruz.

Birine zaman........

© Sonsöz