Bu sorular, mecliste eğitim bakanına soruluyor. Meclise bilgi vermekle yükümlü olan bakan soruları ya hiç yanıtlamıyor ya da sayısal bilgi vermeden bir şeyler diyor. Bakanın soruları yeterince yanıtlamaması, bir yerlerden aldığı güçle meclisi umursamadığını, sorularla ilgili sayısal verileri açıkladığında ortaya çıkacak kara tablodan çekindiğini ya da bu soruların yanıtlarını kendisinin de bilmediğini düşündürüyor. Yanıtlamama gerekçesi ne olursa olsun, bu bakana güvenilemeyeceği anlaşılıyor.

Hemen her gün uyuşturucuya başlama yaşının giderek düştüğü ve 8-10 yaşına kadar indiği haberleri yazılı ve görsel basında yer alıyor. Uyuşturucu kullanan çocuklar, genellikle bu alışkanlığı evlerinde değil de okul yolunda ediniyor. Bilindiği gibi çocuklar, ya gerici müfredat gereği ya da bakanlığın tarikat niteliğindeki gerici kuruluşlarla yürüttüğü projeler çerçevesinde,1 hemen her gün dini öğretim ve pratikleri bombardımanına tutuluyor. Ancak bu Türkiye’de 100 binlerce sınıf olmasına karşın üç yılda uyuşturucuyla mücadele eğitimi verilen sınıf sayısı 6 bini bile bulmuyor. Bakanlık, çocukların MESEM’lerde iş kazalarına uğramasına ve okula aç gitmelerine aldırmadığı gibi, okul çağında uyuşturucuya başlamalarına da aldırmıyor. Bu bakana güvenilebilir mi?

Eğitim-İş, Özel Sektör Öğretmenler Sendikası, Birleşik Emekliler Sendikası ve Mülakat Mağduru Öğretmenler Platformu, “Laik,........

© soL