6 Şubat bir tarih değil artık. Bir saat, bir ses, bir boşluk. Hepimizin içinde aynı anda çöken bir şey var o günden beri. Binalar yıkıldı, evet. Ama asıl yıkım, “bana bir şey olmaz” cümlesinin enkazında kaldı. Peki biz bu cümleyi gerçekten geride bırakabildik mi? Bugün şehirler yeniden yükseliyor. Vinçler çalışıyor, beton dökülüyor, anahtarlar teslim ediliyor.
Ama insanın aklında takılı kalan bir soru var:
Küçük görülen riskler nasıl sıradanlaşarak normal kabul edildi? Ve biz hâlâ bu soruyu sormadan, sadece “yeni evimiz var” diyerek yolumuza devam ediyor muyuz? Bir ev satın alırken hâlâ sadece fiyatına mı........

© Samsun Gazetesi