Yazın son günleri hava erken kararmaya, gün geç ağarmaya başladığında sonbaharın yaklaştığını hissederiz. Bu dönemde çocukluk anılarım canlanır. Hafızada yer eden küçük ayrıntılar. Öylesine renklidirler ki, zaman aşımına uğramazlar.

Anneannenin bahçesinde nar ağacının olgunlaşmasını sabırsızlıkla beklerdik. Zira sonrası bir şölen gibiydi. Bahçıvan tahta basamaklı merdiveni ağaca dayayıp tırmanır, bir başkası da merdiveni tutardı. Kopartılan narlar, önceden yere serilen örtüye düşer ve hasır sepetlere doldurulurdu. Bu süreçte çocuklar, yanımızda gözlemci sıfatıyla duran 'Mayrik Dada' ile ağacın etrafında beklerdik.

Mayrik Dada, Anadolu'dan mecburi göç yapmış pek çok kadın/aile gibi hayatta kalma mücadelesi vererek İstanbul'a veya farklı şehirlere gitmek zorunda olanlardandı. Bazıları kalacak yerleri olmadığından, ev işlerinde yatılı olarak işe girmişti.

Dada'nın aileye dahil olması sanırım 1930'lu yıllar. Anneanneme........

© Şalom