İlkokul dördüncü sınıftayken okutulan ‘Tabiat Bilgisi’ doğayı, canlıları, insan vücudunu vs. anlatan bir dersti. Sonraları adı Hayat Bilgisi’ne dönüştü. Şimdilerde belki Fen Bilimleri olmuştur.

İnsan vücudu hiç ilgimi çekmedi. Canlılardan hayvanlar, doğada ise gökyüzü tercih ettiğim konulardı.

Bir öğrenci için seçenek verildiği ölçüde sınıfta oturacağı en güvenli yer ‘orta’ sıralardı. Zira öğretmenin dikkati genelde en öndeki ‘çalışkan’larla en arkadaki ‘yaramaz’lara yoğunlaşırdı. Ortada oturanlar fazla göze çarpmazdı. Böylece var olan hayal gücüm orta sıralarda hayli gelişti.

Konu gökyüzü, galaksiler, yıldızlar, özellikle de saplı ters tencere görünümündeki ‘Büyük Ayı’ olunca pür dikkat kesilirdim. Bilimsel adıyla ‘Polaris’, halk arasında Kutup Yıldızı, Kuzey Yıldızı veya Demirkazık olarak bilinen ‘Küçük Ayı’nın bu en parlak yıldızı sayesinde bambaşka alemlere dalardım.

Ne güzelmiş çocukluk…

17 Ağustos 1999’da merkez üssü Gölcük olan Marmara depremi sırasında........

© Şalom