Bir süre önce, akşamüstü evime doğru yürürken uzun zamandır görmediğim bir arkadaşıma rastladım. Birbirimizin hatırını sorduk, görüşmeyeli özlediğimizi söyledik. Bu ayaküstü konuşmamız oldukça uzun sürdü. O yaşadıklarını anlatma gereksinimini duydu, ben de onu ilgiyle dinledim. Söylediklerini birçoğumuz için önemli gördüğümden paylaşmak istedim. Kısaca şöyle:

Arkadaşım pandemiden bu yana, Çeşme’de yazlık evinde eşiyle birlikte kalıyormuş. Uzun bir zaman önce zaten emekli olmuştu. İzmir’e dönmeden geçen ilk yılları, sorunsuz ve huzur içinde geçirmiş. Temiz hava, kentin trafik kargaşasından uzak, doğa içinde süren sakin bir yaşam! Yaz günlerinin tüm hareketliliğine karşın, kışın oldukça sessiz geçiyormuş. Hayat böyle tekdüze bir şekilde akarken, son yılda sağlık sorunları yaşamaya başlamış. Yapılan incelemeler sonucunda gittiği aile hekimi ona şu tanıyı koymuş: Arkadaşlarından, sosyal ortamlardan uzaklaşmış olması, onu daha çok yalnızlaştırmış, yıpratmış, çeşitli hastalıklarla........

© Şalom