Bu asrın en ziyade nazar-ı dikkati celbeden mefhumlarından biri olan reelpolitiktir. Zâhirde akıl ve maslahat namına görünse de; hakikatte ekseriya kuvveti esas alan, menfaati mihver kabul eden ve hakikatı çoğu zaman ikinci plana atan bir cereyan-ı fikriyedir. Halbuki Risale-i Nur’un ders verdiği hakaik-i imaniye, böyle dar ve muvakkat ölçülere sığmayacak derecede ulvî ve kudsîdir.

Zira Üstad-ı Bediüzzaman Hazretleri, bu mesleğin tehlikesini gayet beliğ bir temsille beyan eder:

“İşte o topuzlar ise, siyaset cereyanlarıdır. O Nurlar ise, Hakaik-i Kur'aniyedir... İşte ben de Nûr-u Kur'anı elde tutmak için اَعُوذُ بِاللّٰهِ مِنَ الشَّيْطَانِ وَالسِّيَاسَةِ deyip, siyaset topuzunu atarak, iki elim ile Nûra sarıldım.” [1]

Bu ifadede görüldüğü gibi, siyaset—hususan menfaatperest ve tarafgir olanı—bir “topuz” hükmünde tasvir edilmekte; buna mukabil hakaik-i Kur’aniye ise “Nur” olarak takdim edilmektedir. Reelpolitik ise, bu topuzun en kesif ve en cazibedar şekillerinden biridir.

Çünki reelpolitik, haklıyı değil kuvvetliyi; doğruyu değil faydalıyı esas alır. Halbuki Risale-i Nur’un........

© Risale Haber