Osmanlı döneminde yardımlaşmanın birçok şekli uygulanarak topumda refah ve huzur yaşanıyordu. Zekât, sadaka, sadaka taşları, zimem defteri kapatma, karz-ı hasen, diş kirası bunlardan birkaçıdır.

Ramazan ayında, oruç tutmanın hikmetlerinden en önemlisi zenginin fakirin halinden anlamasını sağlamasıdır. Zengin Ramazan ayı dışında aç olmadığından fakirin halini tam anlayamayabilir. Oruç paylaşmanın, inceliğin ve toplumsal dayanışmanın yeniden hatırlandığı, yaşandığı on bir ayın sultanıdır.

Osmanlı döneminde Ramazanda ibadetlere daha fazla önem verilmesi için Tembihnameler çıkarılırdı. Bu Tembihnamelerde evlerin önünün temizliğine dikkat edilmesi, teravih namazlarına önem verilmesi, teravihle birlikte beş vakit namazında bu ayda özellikle cemaatle kılınmaya çalışılması, özür sebebiyle oruç tutamayan Müslümanların ve gayrimüslimlerin açıktan oruç yememesi, geceleri fenersiz dışarı çıkılmaması gibi hususları görmek mümkündür.

Osmanlıda Ramazanda iftar sofraları paylaşmanın ve dayanışmanın en güçlü simgelerinden biridir. Osmanlı döneminde bu sofralara eşlik eden en dikkat çekici geleneklerden birisini "diş kirası" olarak biliyoruz.

Diş kirası, Osmanlı döneminde Ramazanda iftar davetine katılan........

© Risale Haber