Κύριοι εκφραστές του χώρου είναι σήμερα η Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου και η Φωνή Λογικής της Αφροδίτης Λατινοπούλου. Παρότι απευθύνονται σε μεγάλο βαθμό στο ίδιο εκλογικό ακροατήριο και συγκλίνουν σε ζητήματα όπως η μετανάστευση, η «woke» ατζέντα και τα εθνικά θέματα, εκπροσωπούν διαφορετικές εκδοχές του υπερσυντηρητισμού, διαφωνούν σε κρίσιμα ζητήματα και ανταγωνίζονται σκληρά για την πολιτική κυριαρχία στον χώρο. Την ίδια στιγμή, η επικείμενη ίδρυση κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά, οι διαλυτικές τάσεις του σχήματος της Μαρίας Καρυστιανού και οι διαρκείς ανακατατάξεις στο δεξιότερο άκρο του πολιτικού φάσματος διαμορφώνουν ένα ιδιαίτερα σύνθετο πολιτικό τοπίο, με περισσότερες εσωτερικές αντιθέσεις απ' όσες δείχνει εκ πρώτης όψεως.

Από πού αντλεί δυνάμεις ο Βελόπουλος

Η Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου είναι το αρχαιότερο από τα σημερινά ακροδεξιά σχήματα. Ιδρύθηκε το 2016 και εισήλθε στη Βουλή το 2019, εκμεταλλευόμενη την πτώση της Χρυσής Αυγής, την εξαφάνιση των ΑΝΕΛ, καθώς και τη σκληρή της στάση απέναντι στη Συμφωνία των Πρεσπών. Ως εκ τούτου, δεν είναι τυχαίο ότι ο σκληρός πυρήνας των ψηφοφόρων του κόμματος εντοπίζεται κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα, με «όχημα» έναν ισχυρό μιντιακό μηχανισμό που ελέγχει ο ηγέτης του.

Όπως έχει αναδείξει έρευνα του ιδρύματος Friedrich Ebert, η εκλογική του βάση δεν είναι ιδεολογικά ευθυγραμμισμένη και αντλεί ψηφοφόρους από ετερόκλητα ακροατήρια. Οι ακροδεξιές του θέσεις προκύπτουν – πέρα από τη σκληρή γραμμή στο Μακεδονικό – από τη στάση του στο μεταναστευτικό και την έντονα αντισυστημική ρητορική του, η οποία πολλές φορές ξεπερνά τα όρια της συνωμοσιολογίας. Σε κάθε περίπτωση, με βάση την ίδια έρευνα, ο σχηματισμός υποστηρίζει στο πεδίο της οικονομίας πιο αριστερόστροφες τάσεις, καθώς τάσσεται υπέρ των κρατικών παρεμβάσεων στην οικονομία.

Το κόμμα αμφισβητεί επίσης ανοιχτά κεκτημένα του δυτικού πολιτισμού, υποστηρίζοντας πως αυτός παρακμάζει, εργαλειοποιώντας, όπως πολλά ευρωπαϊκά κόμματα της ίδιας ιδεολογικής απόχρωσης, τη λεγόμενη «woke» ατζέντα και προωθώντας διαφόρων ειδών θεωρίες συνωμοσίας. Έτσι εξηγείται εν μέρει και η ρωσόφιλη στάση που διατηρεί. Όταν η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία το 2022, η Ελληνική Λύση ήταν το μόνο κοινοβουλευτικό κόμμα που όχι μόνο δεν καταδίκασε την επίθεση, αλλά εξέφρασε ανοιχτά τη συμπάθειά του προς το καθεστώς Πούτιν.

Η Ρωσία και τα Πατριαρχεία διχάζουν την ακροδεξιά

Αυτή η στάση απέναντι στη Μόσχα είναι μία από τις βασικές διαφορές του με την ανταγωνίστριά του, Αφροδίτη Λατινοπούλου, επικεφαλής της Φωνής Λογικής. Σε αντίθεση με τον Βελόπουλο, η Λατινοπούλου είχε καταδικάσει τη ρωσική εισβολή το 2022. Τότε ήταν ακόμη μέλος της Νέας Δημοκρατίας. Έκτοτε δεν έχει τοποθετηθεί εκτενώς επί του θέματος, ωστόσο είχε πρόσφατα μια αρκετά ηχηρή παρέμβαση που αφορούσε την αντιπαράθεση του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης με το Πατριαρχείο Μόσχας, των οποίων οι σχέσεις είναι ουσιαστικά εχθρικές.

Όταν, λοιπόν, τον Ιανουάριο του 2026 το Πατριαρχείο Μόσχας χαρακτήρισε τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο, μεταξύ άλλων, «Βρετανό πράκτορα», η Φωνή Λογικής εξέδωσε ανακοίνωση, με την οποία οποία κατηγορούσε τον Βλαντίμιρ Πούτιν για εργαλειοποίηση της Ρωσικής Εκκλησίας, παρομοιάζοντάς τον ως μιμητή του Στάλιν, ενώ παράλληλα εξήρε τη στάση του Φαναριού απέναντι στους πολέμους. Μάλιστα, η σχετική δήλωση της Λατινοπούλου, η οποία περιείχε σαφείς αιχμές κατά της Ελληνικής Λύσης αλλά και του κόμματος Νίκη, είχε τίτλο: «Κάτω τα χέρια από το Οικουμενικό Πατριαρχείο».

Η Ευρωβουλευτής επανήλθε........

© Reporter