Tam anlamıyla ‘öğretmen oğlu öğretmenim ben’. Başkalarını rencide etmeden nasıl anlatırım bilmiyorum ama bu muhteşem bir duygu.

Rahmetli amcam Cihat öğretmen (köy enstitülü), rahmetli babam Hasan öğretmen (öğretmen okulu mezunu), ben ve eşim Deniz (eğitim fakültesi mezunuyuz), rahmetli kayın pederim Bâki öğretmen ve kayınvalidem Esin öğretmen, onun kardeşi rahmetli Dilekhan dayım; amcamın iki oğlu sevgili Bülent ve Coşkun ağabeyilerim ve kuzenlerimden birkaçı: harikulade yazma ve konuşma becerileriyle beni edebiyatçı olmaya adeta iten İlhami ve Gürbüz ağabeyilerim, Cumhure ablam, Ümit ağabeyim, cankuzy İsmail’im, Özden, Pınar, Hülya, Oğuzhan, Recep, Sait, Serdar, Sibel, Özge, Tuğçe, Çağrı...

Ve her zaman ailem gibi gördüğüm muhteşem öğretmenler sevgili Zeliha teyzem ile rahmetli Kenan Gümüş amcam...

Vay canına! İlk kez yazıya döktüğüm bu liste beni bile şaşırttı, demek ailemin iç çemberinde sadece hayatta olup çalışanları saysam 20, 30 belki 40 öğretmeniz. Şurası muhakkak ki başka iş beceremeyeceğimiz için değil, birbirimizden etkilene etkilene öğretmenliği seçmişiz. Çoğumuz siyah önlüklü kısa pantolonlu çağlarımızdan bugüne birlikte büyümüşüz ama sonra farklı yerlerde öğrenim görmüş, farklı pîrlerden, rol modellerden etkilenmişiz. Bir araya geldiğimizde Milli Eğitim Şurası yapıyoruz, farklı görüş ve önerileri çarpıştırıyoruz, reçeteler yazıyoruz desem yeridir...

Peki bu nasıl bir duygu?

Ailede çok öğretmen olması değil, ‘öğretmen olmak’ nasıl bir şey?

Mesleğinde 30 yılı geride bırakmış bir öğretmen ama bundan daha çok ‘bir öğretmen çocuğu’ olarak elbette benim bir yanıtım var bu soruya:

· Öğretmen olmak, sürüklenmek demektir: Eğer babanız, anneniz veya her ikisi birden öğretmense onların yazgısına sürüklenirsiniz. Bunu asla olumsuz anlamda söylemiyorum. Aksine şükrederek, minnetle, kaybettiğinizden fazlasını kazana kazana sürüklenmektir bu. Ben öyle anımsıyorum her şeyi. Öğretmen babanızla veya annenizle sadece onların çalıştığı köylere, kasabalara, şehirlere değil, onların değdiği hayatlara da sürüklenirsiniz. Onların ilmek ilmek ördüğü sevgi kiliminde bir gün, bir mezun, gelip sizi bulur ve en baş köşeye oturtur. Saymadım bunu kaç kere yaşadığımı...

· Öğretmen olmak, anlamak demektir: Köyden köye, kasabadan kasabaya sürüklenirken Anadolu’nun zenginliklerini, yoksunluklarını, erdemlerini ama aynı zamanda geri........

© Pusula Gazetesi