Sabahın erken saatleri, her köşesinde sayısız hatıralarımın bulunduğu şehrim Erzurum’un cadde ve sokaklarında geziniyorum.

Doğduğum,büyüdüğüm,suyunu içip havasını teneffüs ettiğim bu toprağa ait olduğumu bir kez daha hissediyorum.

Yolum,Şeyhler Camii’nin önünden geçiyor. Kafamı kaldırıp cami minaresinin altındaki güneş saatine  bakarken“acaba, kaç Erzurumlu burada bir güneş saatinin olduğunun farkındadır”, diye, kendime soruyorum.

Caminin karşısındaki Şeyhler Medresesi, eski görkemli günlerinin hasretiyle kaybettiği öğrencilerini arıyor gibi…

Şeyhler Hamamı’nın bünyesinde yatan Külhani Baba’ya Fatiha’yı okuduktan sonra, niyetimEski Spor Salonu’nun yanından geçip,Cumhuriyet Caddesi’ne inmekti.

Bu birkaç adımlık yolu kısa zamanda geçmek ne mümkün.Bir tarafta yıllarımızın geçtiği Hemşin Pastanesi ve karşısında yerinde yeller esen Eski Spor Salonu’nun hayali yürü yürüyebilirsen.

Hatıralar arasında gezinirken, Hemşin’in yanındaki Necati Ağabeyi’nin çay ocağında kendimi buluyorum.

İçerisi tanıdık simalarla dolu, tabir yerindeyse muhabbet yerinde, ikram edilen çayı yudumlayarak ortamdaki tatlı sohbete dahil oluyorum.

Erzurum’un efsane boksörlerinden Cemil Tozoğlu’yla en son burada uzun bir sohbet yaptığımı hatırlayıp hüzünleniyorum.

Hemşin’in önünden geçip de Nail Ağabey’e uğramamak hiç olur muydu?“Ölümlü,boş dünya” demekten başka sığınacak bir kelime bulamıyorum.

Eski Spor Salonu’nun o görkemli günleri ve o günlerdeki Erzurum’un meşhur boksörleri, şehirdeki boks sporuna olan müthiş ilgi ve alaka hayalimden geçiyor.

Gerçekten........

© Pusula Gazetesi