Ortadoğu Yeniden Yanarken: “Büyük Doğu” Ne Söylüyor?

Ortadoğu Yeniden Yanarken: “Büyük Doğu” Ne Söylüyor?

Vefatının 43. yılında Necip Fazıl’ı yeniden okumak, savaşların, güç mücadelelerinin ve küresel hesapların ortasında yeniden bir soru sormaktır: Bu coğrafya sadece paylaşılacak bir enerji havzası mı?

Ortadoğu bir kez daha ateş çemberinin içinde. Gazze’de yıllardır devam eden insanlık dramı, İsrail ile İran arasındaki sertleşen gerilim, ABD’nin bölge üzerindeki yeni hamleleri, küresel güç dengelerinin yeniden şekillenmesi ve Pasifik merkezli hesaplarla birlikte dünya yeni bir kırılma dönemine doğru sürükleniyor. Bir tarafta Donald Trump’ın küresel kuralları, uluslararası hukuk ve ittifakları hırpalayarak dünyayı daha güvensiz ve öngörülemez bir kaosa sürükleyen yıkıcı siyaseti, diğer tarafta Çin merkezli hegemonya yarışı ve Ortadoğu’nun hiç bitmeyen paylaşım kavgası… Aslında bütün bu gelişmeler, insanlık tarihinin kadim merkezlerinden biri olan Doğu’nun hâlâ dünyanın kalbi olduğunu gösteriyor. Çünkü tarih boyunca medeniyetlerin beşiği olan bu coğrafya insanlığın ruh hafızasının da merkezinde yer aldı. Tam da böyle bir dönemde, vefatının 43. yılında Necip Fazıl Kısakürek’i ve onun “Büyük Doğu” fikrini yeniden düşünmek gerekiyor. 

Necip Fazıl, O ve Ben adlı eserinde “Büyük Doğu” isminin doğuş hikâyesini anlatır. O yıllarda yeni bir millî marş yazılması düşünülür ve teklif kendisine götürülür. Ancak o, Mehmet Akif Ersoy’a duyduğu büyük hürmet sebebiyle yarışma fikrine mesafeli yaklaşır. Sürecin sonunda ise bugün bir medeniyet çağrısı gibi yankılanan şu dizeler ortaya çıkar:

“Aynası ufkumun, ateşten bayrak!Babamın külleri, sen, kara toprak!Şahit ol, ey kılıç, kalem ve orak!Doğsun Büyük Doğu, benden doğarak!”

Belki o şiir hiçbir zaman millî marş olmadı, fakat Necip Fazıl’ın fikir dünyasında çok daha büyük bir hareketin adı hâline geldi. Büyük........

© Perspektif