Αλεξάνδρα Παναγοπούλου

Διαβάζοντας το “Trad Wife”, ένα βιβλίο τρόμου της Saratoga Schaefer, που χρησιμοποιεί ως αφετηρία την εικόνα της «τέλειας παραδοσιακής συζύγου», είναι δύσκολο να μη σκεφτεί κανείς ότι η πραγματική του δύναμη δεν βρίσκεται μόνο στο μεταφυσικό στοιχείο, αλλά στο ότι πατά πάνω σε κάτι ήδη οικείο. Η trad wife δεν είναι μια καθαρά λογοτεχνική επινόηση. Το trad wife σύμπαν έχει ήδη εγκατασταθεί στα social media με εικόνες οικιακής ευτυχίας, απόλυτης θηλυκότητας και «επιστροφής στις αξίες». Μόνο που πίσω από αυτή την τέλεια εικόνα δεν κρύβεται απλώς ένα lifestyle. Κρύβεται μια βαθιά συντηρητική αφήγηση για το τι πρέπει να είναι μια γυναίκα, πού ανήκει και πώς οφείλει να υπάρχει.

Τα τελευταία χρόνια, όποιος κινείται έστω και λίγο στο TikTok, στο Instagram ή στο YouTube, δύσκολα δεν έχει πέσει πάνω σε αυτό το περιεχόμενο. Μια νέα γυναίκα σε μια φωτεινή κουζίνα ετοιμάζει ψωμί από την αρχή, στρώνει το τραπέζι, χαμογελά ήσυχα, τακτοποιεί το σπίτι, φροντίζει τα παιδιά, μιλά με γλυκιά φωνή για τον ρόλο της γυναίκας, για τη χαρά της οικιακής ζωής, για τη θηλυκότητα που -υποτίθεται- ξαναβρίσκει τον αληθινό της προορισμό. Γύρω από αυτή την εικόνα απλώνεται ένα αφήγημα «επιστροφής». Επιστροφή στο σπίτι, στην παράδοση, στους καθαρούς ρόλους, στη γυναικεία φύση, στην οικογένεια όπως «πρέπει» να είναι.

Η εικόνα είναι τόσο μελετημένη, τόσο ήρεμη και τόσο ελκυστική, που ακριβώς γι’ αυτό χρειάζεται να τη δει κανείς πιο προσεκτικά. Γιατί εδώ δεν έχουμε απλώς μια γυναίκα που επιλέγει να ζήσει όπως θέλει. Αυτό από μόνο του είναι αναφαίρετο δικαίωμά της. Το ζήτημα δεν είναι η ελευθερία μιας γυναίκας να αγαπά τη μητρότητα, τη φροντίδα ή μια πιο παραδοσιακή καθημερινότητα. Το ζήτημα αρχίζει όταν αυτή η εικόνα δεν παρουσιάζεται ως μία εκδοχή ζωής, αλλά ως η σωστή εκδοχή ζωής, όταν αρχίζει να πλασάρεται ως η πιο αγνή, η πιο φυσική, η πιο ηθική και τελικά η πιο επιθυμητή μορφή γυναικείας ύπαρξης.

Και κάπου εκεί, το trend παύει να είναι αθώο, γιατί παύει........

© Pelop