Στους προηγούμενους κύκλους αυτής της σειράς αναζητήσαμε νέους δρόμους χρηματοδότησης για τη μικρομεσαία επιχείρηση. Εξετάσαμε πώς η πραγματική αξία, οι οικονομικές ροές και η συνέπεια μπορούν να ανοίξουν την πρόσβαση στο κεφάλαιο. Μένει η δεύτερη μεγάλη ανισότητα απέναντι στους ισχυρούς: η κλίμακα. Και το πιο άμεσο πεδίο εφαρμογής της βρίσκεται στις προμήθειες. Η ελληνική μικρομεσαία επιχείρηση αγοράζει συνήθως μόνη. Διαπραγματεύεται περιορισμένες ποσότητες, αποδέχεται μικρότερες πιστώσεις και πληρώνει ακριβότερα από μια μεγάλη αλυσίδα. Η διαφορά καταλήγει κατευθείαν στο περιθώριο κέρδους.

Το ευρώ που εξοικονομείται αξίζει περισσότερο

Η λογιστική αλήθεια είναι απλή. Ένα ευρώ εξοικονόμησης στις προμήθειες περνά σχεδόν αυτούσιο στο κέρδος. Για να αποδώσουν οι πωλήσεις το ίδιο ευρώ, με ένα τυπικό περιθώριο 8% έως 10%, χρειάζονται πάνω από δέκα ευρώ πρόσθετου τζίρου.

Ας το δούμε σε πραγματικά μεγέθη. Μια επιχείρηση δαπανά 300.000 ευρώ τον χρόνο για πρώτες ύλες, προϊόντα, ενέργεια και λοιπές προμήθειες. Αν πετύχει συνολική έκπτωση 15%, εξοικονομεί 45.000 ευρώ καθαρά. Για να δημιουργήσει αντίστοιχο αποτέλεσμα μέσω πωλήσεων, θα χρειαζόταν περίπου μισό εκατομμύριο ευρώ επιπλέον τζίρο. Ο πρόσθετος τζίρος απαιτεί πελάτες, απόθεμα, προσωπικό, διαφήμιση και κεφάλαιο κίνησης. Η εξοικονόμηση βελτιώνει το αποτέλεσμα από την πρώτη αγορά. Κι όμως, ο μικρομεσαίος κυνηγά καθημερινά το δύσκολο ευρώ της πώλησης, ενώ αγοράζει μόνος και ακριβά. Πολεμά στο δύσκολο μέτωπο και αφήνει αφύλακτο το εύκολο.

Η κλίμακα μέσα από τη συνεργασία

Η λύση έχει δοκιμαστεί διεθνώς: ομάδες κοινών προμηθειών. Ομοειδείς επιχειρήσεις συγκεντρώνουν τη ζήτησή τους και διαπραγματεύονται ως σύνολο.........

© Pelop