Βιασύνη είναι οι γρήγορες και κατά κανόνα επιπόλαιες ενέργειες. Είναι η τάση να ενεργούμε χωρίς την αναγκαία περίσκεψη, χωρίς προετοιμασία και χωρίς στοιχειώδη πρόβλεψη των επιπτώσεων. Στην πολιτική, η βιασύνη συνδέεται αποκλειστικά με την αρχομανία, αν και η συνήθης αιτιολόγηση βασίζεται στην επίκληση δήθεν πατριωτικών και φιλολαϊκών ή λαϊκίστικων ζητημάτων, για τα οποία ο λαός είναι ευαίσθητος και εύκολα παρασύρεται.

Η βιασύνη στην πολιτική έχει εγκλωβίσει αρκετά πολιτικά πρόσωπα με ηγετικό ρόλο στην ιστορία μας και λειτούργησε σχεδόν πάντα ως παγίδα για τους πρωταγωνιστές, αλλά και για τα κόμματα, όπως και για την κοινωνία. Η κυριαρχία του φανατισμού, η δημιουργία πολιτικής αστάθειας, όπως και η αύξηση των εθνικών κινδύνων αποτελούν βέβαια παρεπόμενα και παγίδες της βιασύνης για την εξουσία.

Το 1993 η ελληνική κυβέρνηση του Κων. Μητσοτάκη χάνει τη «δεδηλωμένη» και ανατρέπεται από την ΠΟΛΑΝ........

© Pelop