Sabah gözümüzü açtığımız ilk andan itibaren tüm gün boyunca yatana kadar mütemadiyen kararlar almak zorundayız. Bu süreç sabah alarmını erteleyip ertelememekten başlıyor, ne giyeceğimiz, kahvaltıyı kaçta yapacağımız, işe hangi araçla gideceğimiz, eve dönerken marketten bir şeyler alıp almayacağımız sorularına kadar büyüklü küçüklü olarak devam ediyor. Hatta rüyalarımızda bile farkında olmadan bilinç dışımızın bazı çatışmaları çözmeye yönelik kararlar almaya çalıştığını mutlaka hatırlıyorsunuzdur. Yani, aslında hayat birbirine bir yerlerden bağlanmış irili ufaklı tüm seçimlerimizin bir toplamı. Dışarıdan bakıldığında gayet doğal gibi görünen bu karar alma süreçleri çok yorucu bir hale gelerek zihnimizde dip gürültüsü yaratabilir. Arkadaşınızla bir masada kahve içerken eve döndüğünüzde ne yemek yapacağınızı illa ki düşünmüşsünüzdür. Üstelik bunun yarattığı zihinsel yük sadece bir karar almakla da bitmiyor. O kararın olası bedellerini ve bunun stresini de kapsıyor.

İşte tam da bu noktada adını son zamanlarda sıklıkla duyduğumuz otonom yapay zeka ajanları devreye giriyor. Bunun amacı temel olarak insanlığın çok uzun süredir muzdarip olduğu karar verme yorgunluğunun önüne geçmek. Üstelik sundukları teklif oldukça baştan çıkarıcı. Kısaca, “Sen kendini yorma; ben finansal harcamalarından takvimine, yürüdüğün rotadan maillerindeki tonuna kadar her şeyi senin için optimize edeceğim” diyor. Zihinleri karmaşıklıktan kaçmaya yer arayan bizler de tabi bunun içine balıklama dalmaya teşneyiz.

Tabii dışarıdan biri baktığında bunun, insanı günlük işlerden kurtaran ve zihinsel ferahlık yaratan bir gelişme olduğunu görebilir. Ancak şunu unutmamakta da fayda var: Konforun kolaylıkla artarak engellerin emeksiz ortadan kalktığı her yerde insan olma yetimiz yavaş yavaş körelerek uçar gider. Çünkü karar alma eyleminin kendisi, hayatla........

© P24