Bir çocuğun tanıdığı ilk otorite anne ve babasıdır. Nokta.

Bu otorite evde kurulmamışsa, okulda da kurulmaz; toplumda da…

Sonra herkes şikâyet eder…

“Öğretmen söz geçiremiyor”, “Çocuk kurallara uymuyor”, “Gençler sorumsuz.”

Oysa sorun dışarıda değil, aynadadır…

Bugün birçok anne-baba, çocuk yetiştirdiğini sanıyor; oysa çocuklarını yönlendiremiyor…

Sınır koymaktan korkan, “hayır” demeyi beceremeyen, çocuk üzerinde otorite kurmaya sabır gösteremeyen, işin kolayına kaçan, çocuğuyla arkadaş olmaya çalışan ebeveyn profili hızla yayılıyor.

Sonuç mu? Otorite tanımayan, kurala direnen, sorumluluk almayan bir nesil…

Şunu açıkça söylemek gerekir:

Otorite kuramayan anne-baba, etkili anne-baba değildir ve ebeveynlik görevini yerine getirememektir...

Burada otoriteyi nasıl anladığımız da önemli…

Otorite, baskı değildir. Sınır koyabilmektir, rehberlik etmektir, güvenli bir çerçeve sunmaktır, sabır ve zaman ister ve de zordur.

Otorite, sevgisizlik değildir…

Ama otoritesizlik de sevgi değildir. Her istediği yapılan çocuk mutlu değil; yönsüzdür.

Sınır tanımayan çocuk........

© Öğretmen Sitemiz