“Tüm savaşlar iç savaştır, çünkü tüm insanlar kardeştir.”
François Fenelon

Daha ilkokulda başlıyoruz toplumu zehirlemeye. Dünya üzerinde ortak bir adalet duygusunda buluşmayı değil, milliyetçi gerekçelerle kötü şeyleri “iyi” şeylermiş gibi öğretiyoruz. Toplumdaki, kültürümüzdeki kusurları görmelerini engelliyoruz çocukların. Hatta bunun da ötesinde kusurları “erdem” diye belletiyoruz.

Sınırlarımızın ötesindeki insanları neden sevmeyecekmişim? Neden sınırların ötesindeki insanlara kayıtsız kalayım ki? Neden devlet sınırlarıyla sınırlayayım ki sevgimi? Dünya üzerindeki diğer insanları sevmemin kime zararı olabilir? Tüm devlet sınırları dünyadaki güç dengeleri tarafından çizilmedi mi? Bu zorunluluğu kutsamanın ne anlamı var? Ben yeryüzünde yüreği canlı sevgisiyle atan insanları severim; beni her türlü adalet, özgürlük, hakkaniyet ortamından uzak tutan yöneticileri ve onları iktidara getiren insanları sevmenin mantığı ne ki?

Kendisini bu anlamda çürütüp, “benzerleri” için yaşayan insanlardan kaçmalı. Zira onlar faşizan bir toptancılığı besler........

© Nokta Haber Yorum