“İyiyim” demeye ağzım alışmış, vallahi iyi değilim. Fena halde bunalımdayım. Geceleri rahat uyuyamadığım için mecburen gündüz uyuyorum. Kafamın içinde bir sürü düşünce, fincancı katırları gibi dolanıyor. Doğalgaz var yakamıyorum, köprü var geçemiyorum, hastane var gidemiyorum. Dolarım yok, bozduramıyorum. Çok iyi borçlandım ama ödeyemiyorum. Helali hoş olsun, ödediğim elektrik faturasının yarısı vergi ve kesintilere gidiyor. Bu nedenle, kimseden elektrik alamıyorum. Telefonumda, “IBAN’ıma 100 Lira gönder” mesajını gördükçe kahroluyorum. Almadan vermek Allah’a mahsustur. Yok ki, ne göndereyim? 

Tat yok bu hayatta, hiçbir şey neşelendirmiyor. Hayatın acıları, kavrulmuş leblebiye çevirdi beni. Kendimi, beş para etmeyen adam gibi hissediyorum. Zeminim sıvılaştı, ayakta sallanıyorum. Çalgısız........

© Nokta Haber Yorum