Önceki yazıda tam burada kaldık. Yönetim ve yönetici için çok uğraştık. Bulmuş olabiliriz, kaçmazsa eğer?

Madem kadro tamam, yönetecek bir şeyler bulalım. Yok , valla "laf olsun diye değil". Niyet bu, ya sonuç.... O her zaman kaypaktır. Yoksa milyon milyon milyon bi sürü proje çöpe gitmezdi di mi? Bazen düşünürüm, çöpe giden projeleri (mesela zamanında yazlık diye en güzel yerlere yapılan beton yığınları yerine üretime yatırım yapılsaydı !).

Şimdi yoksul bir ülke olur muyduk gene de?

Bundan milyon yıl önce (bugün bana o kadar uzak geliyor) beyaz yakalı çalışırken değer katan/katmayan işler, zaman yönetimi, hedeflerle yönetim falan bi sürü eğitim aldık. Hepsinin sertifikaları var ama hemen hiçbiri uygulamaya geçmedi desem.

Galiba çoğu eğitim laf olsun diye alınıyor.

Soru gerçek. Neyi YÖNETELİM.

Önceki yazıda boşta kaldı, hadi vitese takalım.

Yönetecek somut bir şeyiniz yoksa ne yönetici ne yönetilen kendini adamaz o işe.

İktisat teorisine de girdik galiba , kaldıysa hala.

Teori der ki,

İktisat (ekonomi), sınırlı kaynaklarla insanların sınırsız ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla üretim, dağıtım, tüketim, ticaret ve bölüşüm süreçlerini inceleyen sosyal bir bilimdir. Temel amacı, kıtlık gerçeği altında........

© ngazete