Altay Suroy RECEPOĞLU

Bursa’nın manevi ikliminde, Muradiye’nin (Sultan II. Murad tarafından yıllarınsa yaptırılan külliyesi) kadim sessizliğinde gerçekleşen bu buluşma, kelimelerin ve tarihin birbirine düğümlendiği eşsiz bir an. Dede Korkut’ (Korkut Ata) un kadim nefesini, Osmanlı’nın çınar ağaçlarının gölgesinde hissetmek, bir gezgin için sadece bir ziyaret değil, bir devri idrak etme serüvenidir.

Bursa, sırtını Uludağ’ın heybetli yamacına dayamış, yüzünü ebediyete dönmüş bir Osmanlı başkentidir. Şehre girdiğinizde sizi karşılayan sadece tarihi doku değil, bir "devlet kuran" şehrin vakur sessizliğidir. Bu sessizliğin en derin hissedildiği yer, kuşkusuz Muradiye Külliyesi’dir.

II. Murad (1425-1426 ) tarafından inşa edilen bu külliye, bir şehirden ziyade, yaşamın ve ölümün yan yana, dostane bir biçimde nefes aldığı bir huzur adasıdır. Muradiye haziresi, Osmanlı hanedanının en zarif türbelerine ev sahipliği yapar. Burada yatan her isim; bir sultan, bir şehzade veya bir valide sultan, Bursa’nın toprağına karışmış birer medeniyet taşıdır.

Bursa, Sultan II Murad Camii ve külliyesi

Muradiye Kur'an ve El Yazmaları Müzesi'nin bulunduğu taş medresenin hücreleri arasında yürürken, duvarların dahi birer hikâye anlatıcısı olduğunu hissedersiniz. İşte bu etkileyici dönüşümlü ışık huzmeleri altında, Geçlere kadar dünyada beş örneği bulunan Dede Korkut Hikâyelerinin altıncı ve en yeni nüshalarından Bursa Yazması, Bursa'da keşfedilmiş olup burada sergilenmektedir. Dede Korkut’un elyazmalarının sergilenmesi, göçebe bozkırın bilgeliği ile Osmanlı’nın yerleşik medeniyetinin buluşması gibidir.

Bundandır ki Bursa’nın hafızasına ve Dede Korkut’un kadim bilgeliğine bir saygı duruşu niteliğindedir Muradiye.

"Dede Korkut" ismi, sadece bir destan kahramanı değil, Türk kültürünün kolektif hafızası, ahlakı ve yaşama sevincidir. Hikâyeler,........

© ngazete