Κατά την μετεμφυλιακή περίοδο όταν στην Ελλάδα το πολιτικό κλίμα ήταν πολωμένο, η δεξιά συντηρούσε το ρήγμα στην ελληνική κοινωνία με φυλακίσεις, εξορίες, απαγορεύσεις και σχέδια υπονόμευσης. Από την άλλη πλευρά το ΚΚΕ σκορπισμένο στις χώρες της ανατολικής Ευρώπης και την Σοβιετική Ένωση, βίωσε από πολύ νωρίς τις αλλαγές που επήλθαν στην Σοβιετική Ένωση και αυτές, κατά συνέπεια, επηρέασαν και τη δική του πολιτική διαδρομή.

Κορωνίδα αυτών των αλλαγών ήταν η διαγραφή του Νίκου Ζαχαριάδη από τη θέση του ΓΓ (6η Ολομέλεια του ΚΚΕ, 1956) και η διαγραφή του από το κόμμα (7η ολομέλεια του ΚΚΕ, 1957). Αυτών των εξελίξεων είχαν προηγηθεί εσωτερικές ζυμώσεις, ήπιες και σκληρές με αποκορύφωμα τα σοβαρά γεγονότα στην Τασκένδη, τον Σεπτέμβριο του 1955, με συγκρούσεις και σφοδρό ξύλο μεταξύ των άλλοτε συντρόφων, αλλά και εξορίες. Εκτοπίσεις και φυλακίσεις για όσα μέλη του ΚΚΕ στήριζαν τον ΓΓ Νίκο Ζαχαριάδη κόντρα στη νέα πολιτική και τις αλλαγές που επέφερε ο νέος ΓΓ του ΚΚΣΕ Νικίτα Χρουσόφ.

Αυτά τα πολύ σοβαρά γεγονότα τα παρακολουθούσαν με προσοχή οι κομμουνιστές Έλληνες και ξένοι. Δεν ήταν όμως μόνο αυτοί. Φαίνεται πως η ασφάλεια ενδιαφερόταν στον ίδιο βαθμό, μην και περισσότερο. Κατέγραφαν τα πάντα, είχαν παντού πληροφοριοδότες και προσπαθούσαν σε κάθε στραβοτιμονιά των κομμουνιστών να βρουν πόσο και τι μπορούν να εκμεταλλευτούν. Αυτό άλλωστε δείχνουν τα αποχαρακτηρισμένα αρχεία της ΚΥΠ.

Η διαγραφή του Νίκου Ζαχαριάδη δημιούργησε ένα ρήγμα στους συντρόφους του, αυτό δεν καταγράφηκε μόνο στο εξωτερικό αλλά και στην Ελλάδα με πιο γνωστά τα γεγονότα του Άη Στράτη. Τα νέα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα της ΚΥΠ αφιερώνουν αρκετές σελίδες για τις φυλακές της Χαλκίδας, όπου έγιναν σοβαρά επεισόδια μεταξύ ζαχαριαδικών και γκροζικών (ο Απ. Γκρόζος ήταν ο προσωρινός ΓΓ του ΚΚΕ που διαδέχθηκε τον Νίκο Ζαχαριάδη και αυτόν αρκετά σύντομα τον........

© news247