Lozan Antlaşması’nın bilmem kaçıncı kez topa tutulduğu, sakız gibi çiğnendiği zamanlardan biriydi!

Cumhurbaşkanı 27. kez bir araya geldiği muhtarlara Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucu belgesi niteliğindeki Lozan Antlaşmasını şikâyet etmişti! Şöyle diyordu:

-1920’de bize Sevr’i gösterdiler. 1923’te bizi Lozan’a razı ettiler. Birileri de bize Lozan’ı zafer diye yutturmaya çalıştı. Her şey ortada. Şöyle bağırsan duyulacak adaları biz Lozan’da verdik. Zafer bu mu? Oralar bizimdi...

Orada da bırakmamış; milli mücadele kahramanı İsmet İnönü’yü de hedef almıştı:

-O anlaşmada masaya oturanlar o anlaşmanın hakkını vermediler. Vermedikleri için sıkıntısını biz yaşıyoruz.

Birader, ben bunun neresini düzelteyim, öncelikle emperyal devletler bize Sevr’i göstermemişler, burnumuzun önüne uzatmışlardı! Aralarında Damat Ferit Paşa haininin de bulunduğu üç kişilik Osmanlı heyetine Paris’in 3 km. dışındaki Sevr kasabasında kolayca imzalatmışlardı! Mustafa Kemal ve arkadaşları olmasaydı, Küçük Asya dedikleri Yozgat, Çorum havalisinde cemaat olarak yaşamaya mahkûm olacak, sonra da silinip gidecektik. Sevr o kahramanların sayesinde çöplüğe atıldı!

1923’te bizi Lozan’a razı etmemişler; aksine biz ilk görüşmeler sırasında........

© Nefes