Maden işçileri Ankara’ya girmeye kalkınca karşılarında çevik kuvveti buldu. Sen misin hak aramaya cüret eden... Tartaklandılar, biber gazı yediler, gözaltına alındılar. Oysa, işçiler sadece ödenmeyen maaşlarını, verilmeyen tazminatlarını istiyordu.

Doruk Madencilik işçileri seslerini duyuramayınca bir hafta önce Başkent’e doğru yürüyüşe geçti. Dağı bayırı aşıp Ankara’ya ulaştı. Ama kente girmelerine izin verilmedi. Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı’na gidip bakana dertlerini anlatacaklardı. Bakan Bey lütfedip onlarla görüşmedi. Açlık grevi başlatan 110 madenci gece yarısı apar topar gözaltına alındı.

İşçilerin söyleyecek bir çift sözü vardı ve Bakan Bey’in onları dinleyeceğini düşünüyorlardı. Ne de olsa 180 kilometre yürümüşlerdi. Ama bırakın bakanları, emniyet müdürü bile onları dinlemek istemedi. Meclis’e gitmeye kalksalar da ortaya farklı bir manzara çıkmazdı. “Vay sen misin Meclis’e yürümeye cesaret eden” diye yine çevik kuvvet üzerlerine çullanırdı.

Madenciler alın terinin........

© Nefes