Sadece adını vereceğim ancak soyadını (izni olmadığı için) kullanmayacağım bir okur, dün bu köşede “Bir kitabın okunmasından kimler, neden korkar?..” başlığıyla yayımlanan yazımdan şu alıntıyı göndermiş:

“Çünkü demokrasi, sadece sevdiğimiz fikirlerin özgürlüğü değil

Tahammül edemediğimiz fikirlerin de özgürlüğüdür…”

Altına da şu notu yazmış.

TAKRİR-İ SÜKÛN KANUNU (4 Mart 1925).

Madde 1: İrtica ve isyana ve memleketin nizamı içtimaisini ve huzur ve sükûnunu ve emniyet ve asayişini ihlale bais bilumum teşkilat ve tahrikat ve teşvikat ve teşebbusat ve neşriyatı Hükümet, Reisicumhurun tasdiki ile resen ve idareten men’e mezundur. İşbu efal erbabının Hükümet İstiklal Mahkemesi’ne tevdi edebilir.

Madde 2: İşbu kanun tarihi neşrinden itibaren iki sene müddetle meriyül icradır.

Madde 3: İşbu kanunun tatbikine İcra Vekilleri Heyeti memurdur.

Ben de değerli........

© Nefes