Hayatın bize anlattığı büyük dersler bazen kitaplarda değil, filozofların cümlelerinde de değil…

Bir ıstakozun; sessiz, mütevazı yaşam döngüsünde saklıdır...

Istakoz, kabuğuyla doğar ama kabuğu onunla büyümez…

Zaman geçtikçe kabuk daralır, beden genişler…

Ağrılar başlar… Baskı artar… Sıkışmışlık hissi dayanılmaz bir noktaya gelir…

Bu yüzden ıstakoz, en kırılgan olduğu anı seçer ve kabuğunu terk eder…

Savunmasız, çıplak, tehlikeye açık…

Ama özgür ve büyümeye hazırdır…

***

Bu, aslında insan hayatının gizli alegorisidir.

Biz de büyüdüğümüz dönemlerde önce:

Rahatsız oluruz…

Hayat dar gelir…

Roller dar gelir...

İlişkiler, idealler, alışkanlıklar, hatta kendimiz bile zamanla kabuğumuza dönüşürüz…

İşte tam da o an, içimizde bir çatırdama başlar ve o........

© Nefes