Dhaka

Alle leerlingen kijken gebiologeerd naar Rosaline Rosario. De 35-jarige vrouw staat naast de gedekte tafel voor in het lokaal, met twee menukaarten in de hand. ‘Buongiorno’, begroet ze haar gasten vrolijk. Ze schuift hun stoelen aan en vervolgt in vloeiend Italiaans: ‘Vuoi acqua naturale o acqua frizzante?’

Rosario is in gedachten al in Rome, een voor haar onbekende stad in een onbekend land, waar ze zich als christen thuis hoopt te gaan voelen, zodra ze er eenmaal woont en werkt. Zover is het nog niet. Nu ze de zestien weken durende cursus van de Europese Unie heeft afgerond, kan ze zodra ze een baan vindt een werkvisum voor Italië krijgen. Ze solliciteert vanuit haar woonplaats Dhaka, de hoofdstad van Bangladesh.

© Nederlands Dagblad