Bunların, yəni bizimkilərin öz “böyük siyasi mütəfəkkir”ləri var. Kimin yazısından yaxşı bir şey oxuyurlar, kimin dilindən babat bir söz eşidirlər dərhal onların adına çıxırlar ki, bir az da böyüsünlər. Əlbəttə, söz, fikir ağızdan çıxanda olur hamınınkı və gərək sən də bununla barışasan. Xüsusən elektron mediada çalışan jurnalist sabah dediklərini başqasının “yazı”sında oxuyanda bundan qeyzlənməməlidir. Vaxtilə radioda çalışanda, hələ yazılı mətbuat olanda bilirsiniz nə qədər belə hallar olurdu? Axırda barışmalı olurduq bununla.

Mən hələ o dövrdəki “karusel”lərdən (deyəsən, belə deyirdilər) danışmıram – bir qəzetdən yazını götürüb nöqtə-vergülünü dəyişmədən başqa qəzetdə öz adlarından verirdilər. Nə isə. O gün internetdə qurdalananda maraqlı tədbirə rast gəldim. Amma çıxışçılardan biri beş - üç cümlə deyəndən sonra qayıtdı ki, rəhəmətlik filahkəs demişkən, Azərbaycanda siyasi partiyalar, olsa-olsa, kiçik dissident klubları kimi fəaliyyət göstərirlər...

Nə deyə bilərəm? Filankəsə........

© Müsavat