Türkiye bu yıl belki de tarihinde ilk kez birbirine zıt gibi görünen iki küresel zirveye ev sahipliği yapacak. Yaklaşık bir hafta sonra Ankara’da NATO liderleri bir araya gelecek. Masada savaşlar, savunma harcamaları, caydırıcılık ve güvenlik olacak. Yaklaşık dört ay sonra ise bu kez dünyanın gözü COP31 için yeniden Türkiye’ye çevrilecek. Aynı ülke, bu kez iklim krizini durdurmanın yollarını tartışan devlet başkanlarını, bilim insanlarını ve müzakerecileri ağırlayacak.

İlk bakışta bu iki zirvenin ortak bir yönü yok gibi görünüyor. Birinde tanklar, savaş uçakları ve füze sistemleri konuşulacak. Diğerinde karbon emisyonları, yenilenebilir enerji ve küresel sıcaklık artışı…

Oysa dünya artık bambaşka bir gerçeği kabul etmeye başladı; güvenlik ile iklim krizi artık birbirinden ayrı iki dosya değil. Aynı dosyanın iki farklı sayfası. NATO bile bugün iklim değişikliğini yalnızca çevre politikalarının konusu olarak görmüyor.

2022 Madrid Zirvesi’nde, NATO Stratejik Konsepti olarak kabul edilen belgede şu ifade yer aldı; “Climate change is a defining challenge of our time, with a profound impact on Allied security. It is a crisis and threat multiplier.”

 “İklim değişikliği çağımızın belirleyici sorunlarından biridir. Müttefiklerin güvenliği üzerinde derin etkileri vardır. Bir kriz ve tehdit çarpanıdır.” 

Dikkat edilecek olursa NATO “iklim değişikliği güvenlik tehdididir” demekten de ileri gidiyor. “Threat multiplier” yani “tehdit çarpanı” diyor.

Bu şu anlama geliyor:

Kuraklık varsa göçü artırıyor.

Göç varsa siyasi gerilimi artırıyor.

Gıda krizi varsa........

© Muhalif